Jansen Land Rover Parts goes DAKAR!
Het Dakar PressTeam maakt verslagen van ‘Le Dakar’ 2012. Dit door middel van foto’s, opnamen voor/met RTL7 en interviews met deelnemers. Na afloop van de Dakar rally brengen zij ook het DAKAR Jaarboek uit.
Onze chef werkplaats, Gerard Laurenssen, zal het Dakar PressTeam tijdens de DAKAR 2012 in Argentinie, Chili en Peru technisch ondersteunen.
Momenteel is Jansen Land Rover Parts druk bezig met de voorbereiding van een Toyota 105 voor DAKAR 2012 om deze uit te voeren met luchtvering.
De twee Toyota’s van het Dakar Press Team rijden al 5 jaar mee in Dakar en hebben vrijwel net zoveel te verduren als de wedstrijdauto’s. Het is dus erg belangrijk om de auto’s in optimale conditie te brengen zodat ze ook in 2012 de eindstreep zullen halen.
Nu worden de auto’s voorzien van een nieuwe vooras en een compleet nieuw luchtgeveerd systeem, ‘Tripnet Airsuspension’, ontwikkeld door Jansen Land Rover Parts in Oisterwijk. De nieuwe gemonteerde balgen moeten ervoor zorgen dat de vier fotojournalisten en onze chef werkplaats nog een beetje comfortabel hun werk kunnen doen.
Hier 1 van de Toyota’s in de rij in Le Havre. Klaar om de boot op te gaan en dan naar Argentinie.
Het Dakar Press Team is gearriveerd.
Nog wat formaliteiten afwerken.
Nog even en dan naar de Technische Keuring. Maar ondertussen al wel druk bezig met foto’s maken.
3 Fotograven voor 1 foto?
Deze zeker?
De Technische Keuring. Hier worden alle voertuigen grondig nagekeken.
Zelfs dit oudje is goed door de keuring gekomen.
En dat geldt natuurlijk ook voor een heerlijk koud biertje.
Technische Keuring 29, 30 en 31 december 2011
Startpodium Mar Del Plata 31 december 2011
Het startpodium.
Fotograaf gefotografeert.
Met de volgende foto’s proberen wij een beetje de activiteiten van het Dakar Press Team te volgen.
Voor alle foto’s van het Dakar Press Team gaat u naar: Dakarpress.nl
1e Etappe Mar Del Plata -> Santa Rosa de la Pampa
Klaar voor de eerste etappe.
Hier loop je natuurlijk wel een risico.
Als je zo hele dagen foto’s maakt is het uitermate belangrijk om je huid te beschermen, zeker je nek.
2e Etappe Santa Rosa de la Pampa -> San Rafael
Daar zijn we weer in de bewoonde wifi wereld.
Nieuwjaarsdag om 04.00 uur vertrokken naar de start van le dakar en wel de super special. Met de media gids in de hand en de coördinaten van de foto spots op mijn linker knie, het roadbook op mijn rechter knie, voor mijn neus de terra-trip, eritrack, garmin,tripy en de nokia met ovimaps navigeer ik het team naar de foto spot bij de door waring. Daar aangekomen foto camera uitgepakt en vlug een plekje bij het water zoeken om dat de eerste motor rijders er al aankomen, gevolgd door de auto's en de vrachtwagens.
800 foto's verder is het 18.00 uur moeten we als een speer naar een benzine pomp om te tanken en de foto's uitzoeken en met wifi de foto's up loaden. Daarna naar het bivak, aankomst aldaar 02.00 uur.totaal gereden afstand 800 km. Hapje gegeten in het bivak daarna tentje uitgegooid omdat we te laat binnen waren voor de media meeting en geen tript code hadden ontvangen welke nodig is om samen met het raodbook de foto spot te kunnen vinden.Dan maar de oogjes dicht voor zeker 3 uur.Om 06.00 uur vertrokken uit het bivak eerst een verbindingen route naar de track van
225 km waarvan 75 km offraod. Omdat we geen tript code hadden gehad en dus te laat bij de track waren werden we niet meer toe gelaten op de track, dus hebben we iedereen gefotografeerd bij de start ook leuke plaatjes gemaakt maar wel een beetje saai.Om 16.00 uur vertrokken naar het bivak met de jongens van de pers auto van Veka die dit jaar voor het eerst van de partij zijn, en nog een beetje weg wijs gemaakt moeten worden, wat wel aan ons is toe vertrouwt.Het was nog een stukje van nog een kleine 325 km welke we bijna allemaal offroad hebben gedaan.
De lucht vering is stevig getest en met twee keer een toto los van de grond door ons allemaal zeer goed bevonden. Mark gewoon verkopen is een goed product dat tripnet airspring systeem. Onder weg nog wat regen en hagel getrotseerd zijn we in het bivak aangekomen om 22.30 uur. Weer een hapje gegeten en weer op pad dit keer met een nieuw raodbook en een tripy code
om alvast een plaatsje op de track te zoeken daar zullen we straks dan ook slapen een paar uurtje nu zitten we in een benzine station met wifi om de vandaag gemaakte foto's te uploaden. Deze zijn te zien op www.dakarpress.nl
ps ik zal nog wat kiekjes in de album dakar toe voegen hier gat alles goed stoffig weinig slaap veel lol
Groetjes Geer
We hebben vandaag lekker off road gereden tijdens de 2e etappe van Le Dakar. Maar tijd voor een douche of een schone polo hebben we nog niet gevonden..... Vooral de mooie voorheen witte Falcon polo van Gerard heeft er zwaar onder te lijden...
3e Etappe San Rafael -> San Juan
Van slapen komt niet veel terecht voor de leden van het DakarPress Team. Gisteren hebben ze maar 3 uurtjes geslapen en meer dan 1.000 km gereden, waarvan zeker 300 km off road. Volgens de team captain, Leon Jansen ging dat bijzonder hard, ‘ik kwam met de vier wielen meer dan een meter hoog van de grond en lande zeker een meter of 8 verder op.’ Ondertussen is het 2:30uur in Zuid-Amerika en heeft DakarPress Team de eerste foto’s van de 2e etappe online staan.
Tammo Witmondt Dakarpress Team #1013:
Hectiek! Het is maandag als wij rond half 2 snachts het bivak aankomen van de etappe van zondag. We zijn zondagochtend om 4 uur opgestaan, en we zijn dus bijna 24 uur bezig geweest. Op het bivak vragen we gelijk naar de persinformatie van de volgende route, zodat we kunnen bepalen waar we de volgende etappe zullen gaan fotograferen. Niemand schijnt iets te weten.
Route
Na lang navragen besluiten we te gaan eten, en dan slapen. Alles neemt lang in beslag en we zetten onze tent op rond kwart voor 3. Om 4 uur hebben we gepland om weer op te staan. 1 uur slapen dus. We gaan weer op pad en we weten niet exact waar naar toe. Om te beginnen rijden we richting San Rafaël. We rijden tussen de pampa's door. Hele lange uitgestrekte graspollen velden. Onmetelijk! Nou, ja het is wel gemeten, want onze navigatie zegt: "na 297 km links", en we zien een onmetelijke lange rechte weg voor ons.
We rijden naar bijna het einde van de route en komen dan bij een rivierbeding uit waar de rijders allemaal overheen rijden. Dit is een perfecte plek!. We hebben hele mooie foto's gemaakt, gelukkig op tijd naar het bivak en dan weer eten, douchen en het fotomateriaal uitzoeken en dan, slapen. Vandaag heel gave momenten gezien. Hans Jos Liefhebber die lekker de snelheid erin heeft, Marcel van Vliet die als eerste doorkwam, en heel veel anderen, en dat bij een temperatuur die dicht bij de 40 graden ligt. Insmeren en open huid bedekken. Nu ik dit schrijf is het 11:40 en ik zit nog te zweten van de hitte. Morgen weer hetzelfde, maar we zitten al in het voorgebergte van de Andes, De motoren rijden een iets andere route en die gaan al naar 3000 meter hoogte. Misschien iets koeler daar?
Hallo daar zijn we weer met genoeg verhalen en foto's
Om te beginnen heb je de foto's van het vorig verslag nog tegoed, deze zijn niet geplaatst omdat de wifi verbindingen niet zo stabiel zijn bij de benzine pomp.
Zoals jullie weten zijn we 's nacht meteen weer ui het bivak vertrokken naar de volgende track om daar een leuk foto plekje te zoeken om te fotograferen. Hiervoor zijn we track opgereden, aankomst daar was om 08.00 uur. we stonden ongeveer 50 km op de track. tentje uitgegooid een slapen een paar uurtje tot de motor rijders ons weer wakker maken. Dus een paar uur later met de camera naar de track foto's maken en stof happen, heel heel heel veel stof.Om 15.00 uur de laatste vrachtauto vast gelegd. spullen inpakken en over de track naar het bivak. Alles goed tot dat ik een harde knal hoorde de track was zo slecht dat we niet meteen in de gaten hadden wat er aan de hand was maar rechts voor stond de auto lager en de meter op het dashboard van de desbetreffende balg stond helemaal beneden. Stoppen was op dat moment niet mogelijk een verlate deelnemer wilde er langs dus doorgereden en bij een breder stuk in de track gestopt.Rechts voor balg stuk waarschijnlijk en scherpe steen die de veroorzaker er hiervan is geweest. Goede raad kost niets dan maar auto omhoog en steen ertussen spanbandje erbij en naar het bivak gehobbeld met een gemiddelde snelheid van 15 km per uur. Bivak was nog maar 125 km dus aankomst middernacht. Daar naar de Ginaf jongens die onze reserve onderdelen bij hebben. Maar daar aangekomen was de 6x6 die onze spullen bij heeft, op de track van de dag ervoor, om met zijn 750 pk grote motor en een onbeschrijfelijk groot koppel wat in die motor zit een vrachtauto van Italtrans te bergen die op de track total löss is geraakt.
Dan maar improviseren nood reparatie uitgevoerd auto staat weer hoog maar wel strak geveerd ( niet dus ) gebruikte materialen stalen strip, spatlap, cabine rubber, en wat klein materiaal.De foto's op de track kunnen we wel vergeten eerste prioriteit is om naar het volgend bivak te gaan waar de lucht balgen op ons liggen te wachten in de Ginaf. Afstand naar het volgende bivak is 500 km dus eindelijk een keer in het bivak geslapen achter de truck van Jan Lammers en naast het stroom aggregaat. Het was er zo warm dat slaap zak niet nodig is.Ontbijt in het bivak genuttigd samen met Leon Jansen, Marc Van Der Aa en Ruben Anders, oftewel het Dakar Press team auto nr 1012 op het moment dat ik dit zit te maken moeten we nog 75 km naar het bivak en dan balgje er onder media spullen ophalen en naar de track.
Word vervolgd
Hallo in het verslag moet ook nog de vermelding dat we bij Ivanka, een vriendin van Marc Van Der Aa langs geweest zijn hier heb ik nog even 2 polo's in een emmer water schoon gepield
Hiep hoi alweer een hotel met WIFI.
Gisteren eerst naar de media / perstent voor de foto punten op de route een raodbook en de tript code, en tot onze teleurstelling / verbazen doe ik me niet meer, was er dus ook vannacht, niemand aanwezig om ons aan de benodigde spullen te helpen.Dit houd dus in dat je niet weet waar de special begint niet weet waar de foto punten zijn kortom allemaal gis werk om op de track te komen. Dit is al de vierde dag voor mij om zonder de benodigde spullen op track te komen en op de track te navigeren.
ASO houd alles een beetje geheim omdat wij de zelfde route rijden als de deelnemers. Dan maar gaan eten in het bivak, ben zelfs aan een fruit hapje toe gekomen.
Daarna de Ginaf truck op zijn kop laten zetten voor een doos met lucht balgen, en jawel hoor ze zaten er gewoon in, inclusief nippels en de rest.
Van Harmen de onderdeel beheerder een mooie nieuwe overall gekregen omdat witte polo's slecht schoon te krijgen zijn in de woestenij.De balg gemonteerd, Daarna met Willem Tijsterman de navigator van Jan Lammers
Kopje koffie gedronken en over lucht vering gesproken ook zij hadden een lekke / ontplofte balg, die grote scherpe stenen zijn funest als ze omhoog komen terwijl de auto net omlaag veert met zo'n steentje er tussen.
Daarna probleem navi-Geer besproken en goede tips gehad van Willem.
Het is 04.00 uur als we naar de track toe rijden aankomst daar ongeveer 08.00 uur snel matje op het zand gelegd en de oogjes gesloten.
Als de eerste motor met de helicopter het zand in duikt zijn wij van de partij alle vier beladen met camera's en water veel water.
Deze track was alleen voor de motoren dus vroeg klaar, was wel welletjes zo in de hitte.
Zometeen de foto's sorteren en editten ( face boek foto's is niets mee gedaan vanwege de tijd ) daarna weer na het bivak is nog maar 50 km rijden om de papieren in orde te laten maken voor de grens overgang met Chili, wat overmorgen staat te gebeuren.
Gr Van Geer Navi
5e Etappe Chilecito -> Fiambala
4e Etappe San Juan -> Chilecito
Leon Jansen
Midden in de woestijn bij Fiambale fotoshoot gedaan met de geweldige zitzak van The Outdoor Company. Alleen is het bij ons van wege ruimte gebrek een ligzak geworden....
6e Etappe Fiambala -> Copiapo
De 6e Dakar etappe van Fiambala naar Capiapo gaat niet van start. Vanwege aanhoudend slecht weer in de Andes. De Chileens overheid zagen zich genoodzaakt om voor de nacht, de grens bij Paso de Sanfransico te sluiten.
De route door het Andes gebergte is door de aanhoudende regen en sneeuw niet veilig genoeg volgens de organisatie. Daarom is besloten dat vrijdag in convoy alle voertuigen naar Chili zullen reizen.
Leon Jansen
Vandaag het Andes Gebergte over gestoken en aangekomen in Chili. Wat een rit zeg! Eerst onszelf trakteren op een heerlijke stake in het hippe louche restaurant OR Restobar... Daarna het stof en vuil van de afgelopen dagen er af proberen te wassen. Zo te ruiken geen goede volgorde, maar we hebben vandaag nog niets fatsoenlijks gegeten!
Vandaag het Andes gebergte overgestoken, de stage voor de deelnemers bleek gecanceld door sneeuw en ijs op de bergpas. Wij hebben de afgesloten route nog wel gereden met prachtige foto's als gevolg. Hoogste punt was 4761 meter!!!
7e Etappe Copiapo -> Copiapo
"Verslag van dag 6 van Le Dakar 2012 De etappe voor vandaag is afgelast wegens sneeuw in de Andes. Dus is het voor ons een gewone verbindingen route rijden van +/- 600 km We beginnen met een rit naar het plaatselijke tankstation, wat duidelijk niet of toch wel berekend was op een grote uitgifte van brandstof. Er waren twee pompen beschikbaar 1 met gas olie en 1 met diesel de diesel was al snel op en dan los je het probleem gewoon op door gasolie over te pompen bij de diesel, dit is dus een geval van forte toevoegen. De rit begint met enorm mooie ver gezichten maar op een gegeven moment boven de 2500 meter, begint met elke 300 meter die we omhoog gaan mijn lichaam te protesteren. Hoogte ziekte nog nooit gehad en wil het eigenlijk ook niet meer mee maken. Het is een mengsel van asma, benauwd,hoofdpijn, migraine, duizeligheid,griep, futloos, en braken. De grens overgang met Chili ligt op ongeveer 4300 meter in de san Francisco pas en de douane doet nou niet echt zijn best om iedereen snel weer op weg te helpen, het duurt het duurt
en het blijft duren en zeker als je ziek bent. Daar komt dan nog bij dat we het hoogste punt nog niet eens bereikt hebben dat ligt namelijk op 4785 meter, maar daarna met elke 300 meter die we dalen wordt ook mijn ziek zijn beter 's avonds alleen nog maar een beetje hoofdpijn. Aangekomen in Copiapo hebben we ons zelf getrakteerd op een echt chileens hotel met een 5 persoons kamer voor 4 dus plaats genoeg. dag 7 om 09.00 uur een sober ontbijt genuttigd na het ontbijt heb ik om Angelique Jansen-Maijen gerust te stellen vandaag een donker blauwe polo aan gedaan en in het hotel 3 witte polo's afgegeven voor de was deze is vanavond klaar.daarna na de track genavigeerd en plaatjes geschoten, we stonden achteraan op de track in de duinen het veld was aardig ui elkaar geslagen en gingen om 20.30 uur van de track richting bivak.In het bivak wat gegeten en nu is het tijd om de foto's te sorteren te editten en te uploaden. Wordt vervolgt Navi-Geer dus foto's volgen"
Rustdag
De rustdag was hard werken voor het DakarPress Team, maar het ging bijzonder lekker. Bij Red Bull werd er Dance gedraaid. En even tijd voor onze Navi Geer om een pleister over zijn open gezaagde vinger te plakken. De Red Bull meisjes boden gelukkig voldoende troost. Maar wat een heerlijke sfeer. En ook gezellig om bij de Nederlandse deelnemers even te buurten. Lekker met iedereen bijgeklets. Met de mannen van RTL7 hebben we de planning gemaakt voor het item, dat ze van ons gaan maken. Dennis van der Geest en zijn cameraman Wouter gaan met ons etappe 10 beleven, op 11 januari, van Iquique naar Arica. De avond voorafgaand nemen we de RTL mannen al mee, zodat ze met ons in de duinen gaan overnachten. Dennis verheugd zich er enorm op, leuke gast lijkt het me. Het zal vermoed ik niet de zelfde avond uitgezonden worden, want we zijn de hele dag met ze onderweg. Maar je weet maar nooit. Kijken dus naar RTL GP: Dakar 2012!
Tammo Witmondt Dakarpress Team
Het zoeken van een mooie en sensationele plek is altijd een uitdaging. Soms lukt het, en soms moet je genoegen nemen met de plek waar je bent. Vandaag tijdens de 7e etappe is het een topdag. Top omdat wij boven op een hoge duin staan, een superplek voor de fotograven van het DakarPress Team.
Dirk, ondertussen de bijnaam Dinky heeft gekregen was het gelukt om de Landcruiser in één keer de hoge duin op te rijden. Wat wij allemaal wel spectaculair vonden. Maar aan het einde van de dag bleek dat het een super prestatie te zijn. Want veel rijders hadden moeite om boven te komen en sommige lukte het gewoon niet. Maar Dinky wel, hij plaatste de Landcruiser zonder veel moeit op een super foto spot. Zelfs ruim op tijd voor een bakkie koffie. Wat een uitzicht! Een woestijn is nergens hetzelfde, maar altijd adembenemend.
Als de eerste motorrijders naar boven rijden, zie ik wat een lange afstand het is om boven te komen. Iedere coureur ploetert om de top van de duinen te bereiken. De motorrijders lijken niet te veel problemen te hebben om boven te komen. De eerste auto en vrachtwagens ook niet. Maar als de snelste rijders voorbij zijn, dan komen de dakarristen, die het niet in staat zijn hun voertuig over de duinen te sturen. Hun roadbook stuurt hen ook langs onze duin. Maar als dat niet lukt, dan moet de dakarhelden zoeken naar alternatieven. En na verloop van tijd worden alle duinen in de buurt beklommen om in elk geval ergens over een duin te rijden, richting het volgende waypoint
Iedereen rijdt door elkaar heen en er gebeuren hoop bijna ongelukken. Terwijl ik probeer om al dit moois vast te leggen, wordt ik bijna omver gereden door een Landcruiser. De coureur lukt het niet om soepel, zoals Dinky dat deed, naar boven te rijden. Meer glijden dan rijden. En bijna boven gaat hij rakelings langd mij heen, maar plet wel mijn watervoorraad. De coureur Abdullah Al Huraiz kan ik het niet kwalijk nemen, een aardig kerel die ik gisteren nog heb gesproken op de bivak. Uiteindelijk verwacht hij geen mensen op zijn route en is het mijn eigen risico, als ik in de woestijn, uit mijn sokken wordt gereden. Dat hoort bij het Dakar gevoel.
8e Etappe Copiapo -> Antofagasta
9e Etappe Antofagasta -> Iquique
10e Etappe Iquique -> Arica
11e Etappe Arica -> Arequipa
DakarPress Team.nl
Stephane PETERHANSEL heeft zich van zijn minst sportieve kant laten zien door de Italiaanse motorrijder Filippo Ciotti hard in de rug te rijden, terwijl deze met veel moeite de overkant van de rivier probeerde te bereiken.
door: Leon Jansen
Op de achtergrond is Gerard Laurensen druk foto’s aan het maken.
Vele wegen leiden naar Lima,
na te zijn gerecupereerd van de hoogte stage in de Andes was het tijd voor
etappe 7 rondje rond Copiaco. Het is me weer gelukt om de jongens op de goede plaats op de track te krijgen.We stonden 30 km voor de finish stof happen tot 20.30 daarna na het bivak voor eten, foto's uitzoeken, editten en slapen want de volgende dag was de rust dag.
Een rust dag is voornamelijk bedoeld voor de wedstrijd rijders want de monteurs moeten gelijk aan de bak omdat ze een dag extra hebben, dus grote klussen kunnen repareren. Voor ons als dakar press team is het ook geen rust dag, er moeten foto's gemaakt worden van de teams in het bivak , dit omdat we daar nooit zijn overdag want dan staan we op de track , dus moet het op de rust dag gebeuren. ik zelf heb een toyota 105 met de volgende gebreken die verholpen / bekeken moeten worden.
Beide nummer platen los getrild
Luchtslang claxon ligt verkeerd
bescherm plaat koplamp kapot
reactiearm voorzijde links 2x bout los
uitlaat bevestiging afgebroken
Km teller stuk dus ook de terra trip
De Garmin steun is los gekomen
De tent is stuk waar ik in slaap
Veiligheids gordels achterin voor Marc Van Der Aa goed bevestigen
Rechts voor loopt het wiel in het spatbord
De radio zit vol zand en stof
De linker achterband is nu reservewiel moet gerepareerd worden
En natuurlijk het normale onderhoud aan de auto zoals vloeistoffen controleren en lucht filter schoon blazen ( we zijn blij met onze lucht aansluitingen achterin )
Dus het begint al meteen goed de slang van de claxon zit bij de slang van de lucht vering met een Tierip die moet door gesneden worden en dan weet je hoe dat gaat hé, ik mag niet in de lucht vering slang snijden dus wordt het mijn vinger.
Niet getreurd nieuwe gesponsorde verbanddoos open gemaakt en getroost door de redbull meisjes (is oud nieuws )
Daarna het klussen lijstje afgemaakt voorzover dat mogelijk is.
Samen in het bivak gegeten, en weer op naar de volgende foto spot
Snel naar de track genavigeerd muziekje, en tentje opgezet wat gedronken daarna slapen tot we door de helikopter weer wakker gemaakt worden.
Zo gaat het ongeveer elke dag. Maar soms is er een verassing zoals bij etappe 9 een riviertje van niks veranderd in een kolkende rivier. mijn zit plaatsje op een paar stenen wordt een sta plaats midden in de rivier, en leverde veel mooie foto's op. Enige nadeel heel veel steek vliegen.
Op dit moment zijn we in Peru en wel in Arequipa. Vandaag zijn Dennis van der Geest en RTL camera man Wouter met ons mee de track op gegaan een verslag is gemaakt door Leon Jansen, Face book Dakar Press Team .
Hier in Arequipa heeft onze Geffen alias Marc van der Aa niet zo lang geleden een foto shoot gedaan in een discotheek met een bekende Argentijnse discjocky en daar zitten wij nu, na een heerlijke maaltijd genoten te hebben, onze foto's te editten en te uploaden.Samen met een kapotte km teller en een terra trip die het niet doet en een on ervaren Navi Geer ben ik er van overtuigd dat we zeker in Lima aan komen, misschien wel met een omweg maar ja er zijn wegen genoeg die naar Lima leiden, al herken je ze hier in Peru niet meteen als weg.
12e Etappe Arequipa -> Nasca
Tammo Witmondt Dakarpress Team #1013:
Het is alweer de 10e etappe, en we zijn gisteren de track opgegaan. Het was een vreemde gewaarwording, we moeten onze weg zoeken naar een mooi punt, maar het zijn allemaal hoge duinen. Dus we kunnen niet goed zien waar we naar toe moeten, geen uitzicht. En we rijden dus op kompas en Tripy computer. Als we dan de goede richting gevonden hebben, dan lukt het niet om de duinen over te rijden. Te stijl. Na een tijd rond rijden tussen de duinen lijkt het niet op te zoeken. We stoppen en gaan slapen, het is al één uur. Als we uitstappen en in een duinpan staan, dan zoek het er spooky uit. Het helder weer en bijna volle maan. Eerst even een duin oplopen. Hijgend staan we boven. De conditie heeft aardig te leiden onder de vele uren werk en het weinige slapen. Maar de nachtelijke klim naar boven is het meer dan waard. Wat mooi. En Dirk die zijn camera mee heeft genomen, zorgt ervoor dat ook dit nachtelijke bezoek wordt vereeuwigd.
Als de volgende ochtend wakker worden, dan zien we pas goed waar we staan. Echt alleen maar duinen om ons heen. Maar nu kunnen we wel zien waar we rijden. Volgens de Tripy computer moeten we 950 meter noordelijker zijn om op de track te komen. Maar de hoge duinen belemmeren ons om daar direct heen te rijden. Maar het moet toch. Banden spanning laten zakken en goed kijken waar we omhoog kunnen. Het lukt allemaal, het is wel stijl, soms bijna recht omhoog, om dan weer met en nauwe bocht een draai naar beneden te maken. Uiteindelijk staan we op een duin, zo een 800 meter verder. En ja hoor, hier gaan de coureurs straks door.
We zetten de auto langs de track en hebben gelukkig nog tijd voor een bakkie en om te dollen. Het blijkt zelfs dat we ruim de tijd hebben. De coureurs, hebben een zware dag vandaag en dus ze doen er lang over om de 200 kilometer te rijden, die ze naar ons moeten afleggen. Ze moeten goed opletten met navigeren, en ze hebben ook lastig terrein. Dus ook voor ons wordt het een lange dag. De Nederlandse rijders beginnen ons inmiddels te kennen en toeteren of zwaaien als ze langs rijden. En wij zwaaien natuurlijk vrolijk terug. Soms zien we rijders de verkeerde kant op gaan, en dat is leuk om te zien. Ze gaan dan alle kanten op. Vaak komt het goed, want verder op zit een vernauwing en daar rijden ze dan vanzelf tussen door.
Vlak voor ons stopt een Franse Landcruiser. Vloekend en schreeuwend stap de chauffeur uit. Zijn bijrijdster stap ook uit. Ik sta erbij en probeer te verstaan wat er aan de hand is. Als de rust is teruggekeerd, dan vraag ik het. Het blijkt dat er een andere coureur een paar kilometer terug tegen hem aan gereden is, en nu moet de
coureur even stoom afblazen. Een paar minuten later komen er een paar Nederlanders achter elkaar aan geracet. Dat wordt een mooie shot. Drie rijders in één lijn op één foto met een prachtige achtergrond. Gaaf hé? Als Tim Coronel langs rijdt dan valt er in de bocht een paneel af. Vlak voor de voeten van Roeland. Maar omdat Roeland foto's maakt en het paneel onder het zand verdwijnt ziet hij het niet, en wij staan te ver. Maar Tim heeft het zelf wel door en hij draait om. Vlak bij Roeland vraagt hij of hij het paneel wil pakken en mee nemen. Roeland begrijpt het niet, waar komt dat paneel vandaan? Hij pakt het op en Tim scheurt er weer vandoor. Maar nu het volgende probleem, onze auto is tot het laatste gaatje gevuld, hoe gaan we die meenemen? Nou, geen probleem, wij hebben altijd een oplossing. Al moet het paneel op de motorkap.
Inmiddels zijn alle rijders geweest en kunnen we eindelijk op pad, het was een lange dag. Als we de duinen uitrijden dan gaan we de banden oppompen. Dirk zegt dat hij een hoog piepend geluid hoort. Ik hoor niks. We rijden na het oppompen van de banden weer verder en gaan tanken. Weer hoort Dirk het geluid. Maar alleen Dirk hoort het piepen. Hij gaat op onderzoek en wat blijkt, de velg links achter lekt uit een minuscuul gaatje. Dat is pech. Gelijk maar vervangen. Terwijl Dirk en ik de band met velg vervangen, gaan Roeland en Bas hun foto's uitzoeken. Gelukkig is er wifi bij dit pompstation en kunnen we gelijk uploaden.
Tammo Witmondt Dakarpress Team #1013:
Gesproken met Chilenen aardige mensen. Ze kennen Tim Coronel. Hebben er vorig jaar mee gesproken, aardige man zeggen ze. We rijden door Tocopila een dorre plaats aan de Pacific. De huisen zijn allemaal bedekt met stof. Maar de mensen zijn net zo enthousiast als in Argentinië.
Gisterenavond na een lange dag, rijden we onderweg van de track naar het bivak door Antofagasta. Als we over de zeeweg rijden, zien we DakarPress Team #1012 staan bij een hotel. Hé, stoppen! Dan zien we de mannen van de andere auto ook weer. Als we het hotel binnen lopen, is het alsof we elkaar maanden niet gezien hebben. Altijd weer feest. Team 1012 is bezig met het uitzoeken en uploaden van de foto's en wij gaan erbij zitten en hetzelfde doen. Er is internet, maar het is te laat om te skypen met het thuisfront. Het is al nacht thuis. We zitten in de lobby en nemen een drankje en wat borrel hapjes. Wat een contrast met de woestenij waar we uit komen. Nog een contrast, als ik naar de auto geweest ben, om een kabeltje te pakken en terug kom in de hal van het hotel, staat Roeland daar met Nassen Al Attiya te praten. Wat een vriendelijke man, heel anders dan die andere coureur in zijn team. Nasser vertelt dat hij het enorm naar zijn zin heeft bij zijn nieuwe team, maar nog erg moet wennen aan zijn auto. Daar merken wij niks van als hij laag vliegend onze lensen door raast.
Tammo Witmondt Dakarpress Team #1013: Vannacht om één uur rijden we het bivak in op zoek naar auto 1012. We gaan morgen met RTL op pad voor de opnames, en we zijn heel erg benieuwd hoe dat gaat. Als we bij de auto aankomen. dan blijkt dat voor Dennis van der Geest en zijn camera man geen auto beschikbaar is, en dat er twee mensen hun plaats moeten afstaan.
Omdat we geen overleg hebben kunnen hebben overdag, is besloten dat Roeland en ik niet met de auto mee gaan, maar met de overige mensen van RTL mee gaan op het vliegtuig naar Arequipa gaan. Dat is flink balen, en slecht nieuws. Als we na een tijdje dan toch moeten gaan vertrekken moeten we eerst spullen uitzoeken die we nodig hebben en dus mee moeten nemen. Maar wat moeten we nu pakken en hoe nemen we het mee in het vliegtuig? We pakken onze 2 seconden tent, onze slaapzakken en slaapmatje. Allemaal spul dat zo een beetje iedereen hier heeft. Hoe moeten we straks ons rode 2 seconden tent herkennen tussen al die andere rode 2 seconden tenten. Uiteindelijk alles aan elkaar geknoopt en hopen dat het bij elkaar blijft.
13e Etappe Nasca -> Pisco
14e Etappe Pisco -> Lima
Laatste loodjes
Na nog een dag in de zandbak te hebben gespeeld, was voor ons de taak om bij het podium de foto's te maken. Hier mag iedereen over heen die de dakar uit gereden heeft.De deelnemers hebben eerst nog een korte proef af te leggen en dan worden de auto's, motoren en vrachtwagens op gesteld in de straten van Lima om een voor een over het podium te rijden. Dit duurt ongelooflijk lang, maar het leuke is dat iedereen of je nu laatste of eerste geworden bent dezelfde aandacht krijgt. Kijk de foto's deze zeggen meer dan 1000 woorden.
Nu is het alleen nog auto leeg maken en naar de haven brengen en dan naar huis.
Gr Geer
Ps en natuurlijk ook nog scheren
Tammo: Naast mij komt een jonge vrouw zitten met kort haar. Ze vraagt aan mij waar ik vandaan kom, en wat ik bij de Dakar doe. Na mijn uitleg verteld ze dat ze van de nationale TV zender is en dat ze het een eer vindt om in het bivak te zijn. Ik vraag haar wat ze doet voor de TV, ze maakt een TV programma, Poli Santes, over serieuse zaken, waar ze niet te serieus mee omgaat. Dat dacht ik al aan haar te zien. Ze is een beetje een rebels type. Dan vraagt ze aan mij of ze mij mag interviewen voor haar programma. Ja dat is goed. De andere mannen in Nederland op TV, wij wereldberoemd in heel Peru. Tijdens het interview komt Roeland aanlopen, maakt foto's en krijgt ook vragen te beantwoorden. Na het interview vragen we aan Erica, zo heet ze, of wij de beelden ook kunnen bekijken. Ze verteld dat het over een week of twee op TV is. Na uitleg dat we geen Peruviaanse Tv zenders kunnen ontvangen in Nederland, zegt ze dat ze de beelden wel stiekem op Youtube gaat zetten en ons een mailtje stuurt. Te gek!!
Als we ‘s avonds in een restaurant in Arequipe zitten, op uitnodiging van een vriend van Marc, dan vertel ik over het interview van Erica van Poli Santes. De mannen hier beginnen in het spaans door elkaar te praten en te lachen. Als ik ze vraag wat ze zeggen, dan zeggen ze dat ze Erica kennen van de TV en dat het een hele leuke show is. Ze gaan kijken als het op TV is, want ze hebben nu een nationale held in hun restaurant.
De Dakar zit erop! Vandaag de Cruisers naar de haven van Lima gebracht, zodat Aso ze kan verschepen naar Le Havre. Gisteren een geweldige afsluiting gehad met het fotograferen van het podium spektakel. Mannen van Smink bedankt dat ik vanaf het dak van jullie truck heb kunnen fotograferen!
door: Leon Jansen
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Laatst bijgewerkt:
vandaag
Wij zijn leverancier
van o.a.:
Wij zijn geopend:
ma/di/wo 8.00 tot 18.00
do 8.00 tot 21.00
vrij 8.00 tot 18.00
zaterdag 9.00 tot 16.30
